معاون علمی رئیسجمهور با گرامیداشت یاد شهدای دانشآموز، معلم و غیرنظامیان مدرسه شجره طیبه میناب، تأکید کرد: مدرسه میدان جنگ نیست و هیچ کودک و دانشآموزی نباید هدف قرار گیرد.
به گزارش خبرنگار رصد بندر،دکتر حسین افشین با اشاره به جانباختن ۶۸ نفر در این مدرسه اظهار کرد: کودکانی که در شجره طیبه جان خود را از دست دادند، هیچ نسبتی با جنگ نداشتند و هدف قرار دادن مدرسه و ریختن خون دانشآموزان، معلمان و غیرنظامیان، اقدامی علیه کودکان، آموزش و انسانیت است.
وی افزود: هیچ ادعای امنیتی، سیاسی یا نظامی نمیتواند مرگ کودکی را که پشت نیمکت مدرسه نشسته است توجیه کند و مسئولان و عاملان این جنایت باید در برابر افکار عمومی و مراجع صالح پاسخگو باشند.
معاون علمی رئیسجمهور با تأکید بر اینکه این حادثه نباید به فراموشی سپرده شود، گفت: ما نباید اجازه دهیم این جنایت عادی یا به حاشیه رانده شود؛ خون کودکان شجره طیبه باید در حافظه تاریخی ایران و جهان باقی بماند و عدالت درباره مسئولان این جنایت بدون تبعیض و مصونیت اجرا شود.
افشین مدرسه را باید امنترین مکان برای کودکان پس از خانه دانست و بیان کرد: مادری که صبح فرزندش را راهی مدرسه میکند، باید مطمئن باشد که چند ساعت بعد دوباره او را در آغوش میگیرد. این ابتداییترین حقی است که باید برای هر کودک در هر نقطهای از جهان محترم شمرده شود.
وی با اشاره به ابعاد انسانی این حادثه گفت: عددها همه حقیقت را بیان نمیکنند؛ پشت هر عدد، یک زندگی، یک خانواده و آیندهای قرار دارد که ناتمام مانده است. جای خالی یک کودک فقط یک نیمکت خالی نیست، بلکه جای خالی تمام رویاها، دوستیها، درسها و آیندهای است که میتوانست ساخته شود.
معاون علمی رئیسجمهور ادامه داد: شاید یکی از این کودکان قرار بود پزشک، مهندس، معلم یا هنرمند شود و شاید کودکی هنوز نمیدانست در آینده چه خواهد شد. همین «نمیدانم» زیباست، چون نشان میدهد هنوز همه راههای دنیا پیش روی یک کودک قرار دارد.
افشین با اشاره به تجربه سالهای حضور خود در دانشگاه و کلاس درس گفت: معلم بعد از مدتی شاگردش را فقط در امروز نمیبیند، بلکه آینده او را هم تصور میکند. من نیز درد از دست دادن شاگردانم را تجربه کردهام و میدانم یک صندلی خالی فقط یک صندلی خالی نیست؛ آدم با دیدن آن از خود میپرسد اگر این دانشآموز امروز کنار ما بود، چه میساخت، چه مسئلهای را حل میکرد و چه آیندهای برای خودش رقم میزد.
وی با اشاره به وسایل باقیمانده از کودکان شهید افزود: شاید امروز مادری کیف فرزندش را نگه داشته باشد، دفتری نیمهتمام باقی مانده باشد، مدادی دیگر تراشیده نشده باشد و لباسی دیگر پوشیده نشود. اینها بخشهایی از زندگیهایی هستند که فرصت ادامه پیدا نکردند.
معاون علمی رئیسجمهور با بیان اینکه نباید یاد شهدای شجره طیبه فقط به سوگواری محدود شود، اظهار کرد: اگر امروز فقط برای گریستن آمده باشیم، حق این کودکان را کامل ادا نکردهایم. آنها دانشآموز بودند و دانشآموز یعنی انسانی که رو به آینده دارد؛ بنابراین باید آینده آنها را در زندگی کودکانی که امروز دوباره به مدرسه آمدهاند ادامه دهیم.
افشین با تأکید بر ضرورت حمایت از دانشآموزان گفت: من به آینده این کشور امیدوارم؛ این امید صرفاً یک جمله در سخنرانی نیست. سالها در کلاس درس، ذهن، کنجکاوی و سرسختی جوان ایرانی را دیدهام. وقتی به او میگویند نمیشود، میپرسد چرا نمیشود و همین سؤال میتواند آغاز ممکن شدن چیزی باشد که دیگران ناممکن میدانند.
وی از استادان دانشگاه، نخبگان، پژوهشگران، هنرمندان و ورزشکاران کشور خواست با حضور در مدرسه شجره طیبه، در کنار دانشآموزان قرار بگیرند و تجربههای خود را با آنان به اشتراک بگذارند.
افشین گفت: شاید حضور یک استاد، پژوهشگر، هنرمند یا ورزشکار در کنار دانشآموزان و گفتوگو با آنها بتواند مسیر زندگی یک کودک را تغییر دهد. نمیتوانیم آیندههایی را که در این مدرسه ناتمام ماندند بازگردانیم، اما میتوانیم کمک کنیم هیچ استعداد و رویایی به دلیل فاصله از فرصتها ناتمام نماند.
معاون علمی رئیسجمهور خطاب به دانشآموزان مینابی نیز گفت: شاید این یکی از سنگینترین اول مهرهای شهر شما باشد و بعضی از دوستان و همکلاسیهایتان دیگر کنار شما نباشند، اما شما هستید و باید درس بخوانید، سؤال کنید، تجربه کنید، اشتباه کنید، دوباره تلاش کنید و بسازید.
وی افزود: باید آنقدر خوب زندگی کنید که نشان دهید آینده این سرزمین را نمیتوان با یک موشک متوقف کرد. افتخار یک ملت این نیست که هیچگاه زخمی نشده باشد؛ افتخار آن است که زخمها مانع ساختن آینده نشوند.
افشین با تأکید بر ضرورت ادامه مسیر زندگی و پیشرفت کشور گفت: پاسخ ما به مرگ، زندگی است؛ پاسخ ما به ویرانی، ساختن است و پاسخ ما به آیندههای ناتمام مدرسه شجره طیبه باید این باشد که اجازه ندهیم آینده هیچ کودک دیگری ناتمام بماند.
وی در پایان با اشاره به حضور و غیاب دانشآموزان در کلاس درس، یاد شهدای مدرسه شجره طیبه را گرامی داشت و گفت: ممکن است هنگام خواندن نام برخی دانشآموزان دیگر پاسخی از نیمکت شنیده نشود و این سکوت همیشه با ما خواهد ماند، اما اگر نامشان را خواندیم و کودکی از میناب به دانشگاه رسید، اگر جوانی از این شهر مسئلهای از مسائل ایران را حل کرد و اگر ایران یک قدم به جلو رفت، میتوان گفت آنها همچنان حاضرند.
معاون علمی رئیسجمهور خاطرنشان کرد: ما برای این عزیزان داغداریم، اما متوقف نمیشویم؛ آنها فرصت نکردند ایران فردا را ببینند و ما باید ایران فردا را چنان بسازیم که شایسته رویاهای آنها باشد.
