بندرعباس ـ مینا خنفریپور، مربی بینالمللی هندبال بانوان هرمزگان، با نزدیک به دو دهه فعالیت در حوزه آموزش، استعدادیابی و پرورش بازیکنان، معتقد است دختران این استان از ظرفیت مناسبی برای حضور در رقابتهای ملی و بینالمللی برخوردارند، اما کمبود زیرساختهای ورزشی، مشکلات مالی و محدودیت فرصتهای رقابتی، مسیر پیشرفت آنان را دشوار کرده است.
به گزارش رصد بندر، خنفریپور فعالیت خود در هندبال را از سالهای جوانی آغاز کرد و از سال ۱۳۹۲ تمرکز بیشتری بر آموزش و استعدادیابی گذاشت. فعالیت جدیتر او در هندبال ساحلی نیز از سال ۱۳۹۴ شکل گرفت؛ رشتهای که با توجه به موقعیت جغرافیایی هرمزگان، ظرفیت قابلتوجهی برای توسعه ورزش بانوان در این استان دارد.
این مربی بینالمللی با تأکید بر ضرورت شناسایی استعدادها از سنین پایین، تقویت مهارتهای فنی بازیکنان و فراهمکردن زمینه حضور آنان در رقابتهای سطح بالاتر، تلاش کرده است فرصتهای بیشتری برای رشد هندبالیستهای بومی فراهم شود؛ مسیری که به گفته او، در شرایط محدودیتهای زیرساختی و مالی، به برنامهریزی و حمایت مستمر نیاز دارد.
هندبال ساحلی بانوان؛ ظرفیت هرمزگان در انتظار فرصت رقابت
خنفریپور در گفتوگو با خبرنگار ایرنا با بیان اینکه دختران هرمزگانی از توانایی جسمانی و فنی مناسبی برای حضور در رقابتهای هندبال ساحلی برخوردارند، اظهار کرد: با توجه به برگزاری مسابقات آسیایی و بینالمللی، اگر به این ظرفیت توجه شود، بانوان ایران میتوانند در این رشته حرفهای زیادی برای گفتن داشته باشند؛ اما برای تحقق این هدف باید زمینه حضور مستمر آنان در رقابتهای ملی و بینالمللی فراهم شود.
وی یکی از مسائل مهم پیشروی توسعه هندبال ساحلی بانوان را فراهم نبودن شرایط لازم برای تشکیل و اعزام تیم ملی عنوان کرد و گفت: تا جایی که اطلاع دارم، موضوع پوشش بانوان از موانع پیشروی تشکیل و اعزام تیم ملی هندبال ساحلی است و انتظار میرود این مسئله با بررسی کارشناسی و گفتوگو با مراجع ذیربط پیگیری شود.
این مربی افزود: بر اساس بررسیها و پیگیریها، در برخی کشورهای اسلامی نیز بانوان با پوشش مورد تأیید کشور خود در رقابتهای ورزشی شرکت میکنند؛ بنابراین انتظار میرود این موضوع بهصورت کارشناسی بررسی شود تا استعدادهای کشور، بهویژه در استانهای ساحلی، فرصت حضور در عرصههای بینالمللی را از دست ندهند.
خنفریپور با تأکید بر محدود بودن فرصت فعالیت حرفهای ورزشکاران بیان کرد: وقتی بازیکنان سالها تمرین میکنند، اما چشمانداز روشنی برای حضور در اردوهای ملی و مسابقات بینالمللی ندارند، بهتدریج انگیزه خود را از دست میدهند و ممکن است از رشته تخصصی خود کنارهگیری کنند؛ اتفاقی که میتواند حاصل سالها تلاش ورزشکاران، مربیان و خانوادهها را تحت تأثیر قرار دهد.
کمبود سالن و زمین استاندارد؛ مانعی برای پیشرفت هندبال
مربی بینالمللی هندبال بانوان هرمزگان، کمبود فضای تمرینی مناسب را یکی از مشکلات اساسی این رشته دانست و گفت: نداشتن سالن اختصاصی و استاندارد باعث شده است برای برگزاری تمرینها با هیئتهای ورزشی دیگر هماهنگ کنیم تا زمانی در اختیارمان قرار دهند؛ شرایطی که برنامهریزی تمرینها و آمادهسازی تیمها برای مسابقات را دشوار میکند.
وی با اشاره به وضعیت سالن مجموعه ورزشی هفتتیر بندرعباس افزود: نامناسب بودن کفپوش، کمبود روشنایی و برق و نبود برخی امکانات اولیه، استفاده مطلوب از این فضا را با مشکل مواجه کرده است. در چنین شرایطی، آمادهسازی بازیکنان برای حضور در رقابتهای کشوری دشوارتر میشود و خانوادهها نیز ممکن است با مشاهده محدودیت امکانات، نسبت به ادامه فعالیت ورزشی فرزندان خود دلسرد شوند.
خنفریپور نبود زمین استاندارد برای تمرین هندبال ساحلی بانوان را از دیگر مشکلات این رشته برشمرد و اظهار کرد: در برخی مواقع از فضاهای مشترک استفاده میکنیم که از نظر زمانبندی، روشنایی و کیفیت زمین شرایط مناسبی ندارند و گاهی پیش از آغاز تمرین باید محیط را از زباله، شیشه و موانع دیگر پاکسازی کنیم.
وی ادامه داد: در مواردی ناچاریم تمرینها را در ساعات پایانی شب برگزار کنیم که این مسئله رفتوآمد ورزشکاران و برنامهریزی خانوادهها را دشوار میکند. انتظار داریم با همکاری شهرداری، ادارهکل ورزش و جوانان، صنایع و دیگر دستگاههای مسئول، فضای اختصاصی و استانداردی برای تمرین
این مربی بینالمللی با تأکید بر ضرورت شناسایی استعدادها از سنین پایین، تقویت مهارتهای فنی بازیکنان و فراهمکردن زمینه حضور آنان در رقابتهای سطح بالاتر، تلاش کرده است فرصتهای بیشتری برای رشد هندبالیستهای بومی فراهم شود؛ مسیری که به گفته او، در شرایط محدودیتهای زیرساختی و مالی، به برنامهریزی و حمایت مستمر نیاز دارد.
هندبال ساحلی بانوان؛ ظرفیت هرمزگان در انتظار فرصت رقابت
خنفریپور در گفتوگو با خبرنگار ایرنا با بیان اینکه دختران هرمزگانی از توانایی جسمانی و فنی مناسبی برای حضور در رقابتهای هندبال ساحلی برخوردارند، اظهار کرد: با توجه به برگزاری مسابقات آسیایی و بینالمللی، اگر به این ظرفیت توجه شود، بانوان ایران میتوانند در این رشته حرفهای زیادی برای گفتن داشته باشند؛ اما برای تحقق این هدف باید زمینه حضور مستمر آنان در رقابتهای ملی و بینالمللی فراهم شود.
وی یکی از مسائل مهم پیشروی توسعه هندبال ساحلی بانوان را فراهم نبودن شرایط لازم برای تشکیل و اعزام تیم ملی عنوان کرد و گفت: تا جایی که اطلاع دارم، موضوع پوشش بانوان از موانع پیشروی تشکیل و اعزام تیم ملی هندبال ساحلی است و انتظار میرود این مسئله با بررسی کارشناسی و گفتوگو با مراجع ذیربط پیگیری شود.
این مربی افزود: بر اساس بررسیها و پیگیریها، در برخی کشورهای اسلامی نیز بانوان با پوشش مورد تأیید کشور خود در رقابتهای ورزشی شرکت میکنند؛ بنابراین انتظار میرود این موضوع بهصورت کارشناسی بررسی شود تا استعدادهای کشور، بهویژه در استانهای ساحلی، فرصت حضور در عرصههای بینالمللی را از دست ندهند.
خنفریپور با تأکید بر محدود بودن فرصت فعالیت حرفهای ورزشکاران بیان کرد: وقتی بازیکنان سالها تمرین میکنند، اما چشمانداز روشنی برای حضور در اردوهای ملی و مسابقات بینالمللی ندارند، بهتدریج انگیزه خود را از دست میدهند و ممکن است از رشته تخصصی خود کنارهگیری کنند؛ اتفاقی که میتواند حاصل سالها تلاش ورزشکاران، مربیان و خانوادهها را تحت تأثیر قرار دهد.
کمبود سالن و زمین استاندارد؛ مانعی برای پیشرفت هندبال
مربی بینالمللی هندبال بانوان هرمزگان، کمبود فضای تمرینی مناسب را یکی از مشکلات اساسی این رشته دانست و گفت: نداشتن سالن اختصاصی و استاندارد باعث شده است برای برگزاری تمرینها با هیئتهای ورزشی دیگر هماهنگ کنیم تا زمانی در اختیارمان قرار دهند؛ شرایطی که برنامهریزی تمرینها و آمادهسازی تیمها برای مسابقات را دشوار میکند.
وی با اشاره به وضعیت سالن مجموعه ورزشی هفتتیر بندرعباس افزود: نامناسب بودن کفپوش، کمبود روشنایی و برق و نبود برخی امکانات اولیه، استفاده مطلوب از این فضا را با مشکل مواجه کرده است. در چنین شرایطی، آمادهسازی بازیکنان برای حضور در رقابتهای کشوری دشوارتر میشود و خانوادهها نیز ممکن است با مشاهده محدودیت امکانات، نسبت به ادامه فعالیت ورزشی فرزندان خود دلسرد شوند.
خنفریپور نبود زمین استاندارد برای تمرین هندبال ساحلی بانوان را از دیگر مشکلات این رشته برشمرد و اظهار کرد: در برخی مواقع از فضاهای مشترک استفاده میکنیم که از نظر زمانبندی، روشنایی و کیفیت زمین شرایط مناسبی ندارند و گاهی پیش از آغاز تمرین باید محیط را از زباله، شیشه و موانع دیگر پاکسازی کنیم.
وی ادامه داد: در مواردی ناچاریم تمرینها را در ساعات پایانی شب برگزار کنیم که این مسئله رفتوآمد ورزشکاران و برنامهریزی خانوادهها را دشوار میکند. انتظار داریم با همکاری شهرداری، ادارهکل ورزش و جوانان، صنایع و دیگر دستگاههای مسئول، فضای اختصاصی و استانداردی برای تمرین